ATLAS GRZYBÓW
Gołąbek wymiotny

Gołąbek wymiotny łączy czerwony kapelusz z białym, kruchym trzonem. W miarę starzenia czerwień może wyraźnie blednąć, a brzeg kapelusza staje się karbowany. Rośnie w wilgotnych lasach, często wśród mchów. Podobne czerwone gołąbki bywają trudne do rozdzielenia, dlatego wygląd pojedynczego kapelusza nie wystarcza do ustalenia gatunku ani jadalności.
Powoduje zatrucia przewodu pokarmowego. Nie rozpoznawaj gołąbków przez próbowanie smaku.
Gatunek trujący. Nie spożywaj. Przy podejrzeniu zatrucia skontaktuj się pilnie z pomocą medyczną pod numerem 112 lub 999.
Co warto zaobserwować?
Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniższe cechy to wprowadzenie do poznawania gatunku, a nie pełny klucz do oznaczania.
- Kapelusz czerwony, później różowiejący; wilgotna skórka lepka i błyszcząca.
- Biały trzon jest łamliwy, z wiekiem gąbczasty lub pusty.
- Wysyp zarodników biały; starszy brzeg kapelusza staje się karbowany.
Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.
Gdzie i kiedy występuje?
Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.
Zajrzyj na mapę grzybów →Podobieństwo bywa mylące
Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.
- Gołąbek buczynowy (Russula mairei)
- Gołąbek brzozowy (Russula betularum)
Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.
Źródła i zakres opracowania
Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów. Opis nie jest pełnym kluczem do oznaczania i wymaga recenzji grzyboznawcy przed publiczną premierą.


