ATLAS GRZYBÓW
Gołąbek białozielonawy
Inne nazwy: gołąbek grynszpanowy

Gołąbek białozielonawy ma szarozielony lub oliwkowy kapelusz i stosunkowo krótki, biały trzon. Wyrasta pod brzozami, również pomiędzy sosnami. Źródło opisuje jadalność z zastrzeżeniami i dolegliwości po surowych owocnikach. W atlasie otrzymuje kategorię niezalecaną także ze względu na groźną pomyłkę z muchomorem zielonawym o podobnej barwie kapelusza.
Możliwa pomyłka ze śmiertelnie trującym muchomorem. Zielony kapelusz ani brak widocznego pierścienia nie wystarczają do rozpoznania.
Co warto zaobserwować?
Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniższe cechy to wprowadzenie do poznawania gatunku, a nie pełny klucz do oznaczania.
- Kapelusz szarozielony, przy brzegu wyraźnie jaśniejszy, z płytkim zagłębieniem.
- Biały trzon często ma rdzawe plamki przy podstawie.
- Skórka wilgotnego kapelusza lekko lepka; wysyp zarodników kremowożółtawy.
Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.
Gdzie i kiedy występuje?
Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.
Zajrzyj na mapę grzybów →Podobieństwo bywa mylące
Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.
- Muchomor zielonawy (Amanita phalloides)
- Gołąbek palący (Russula urens)
Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.
Źródła i zakres opracowania
Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów. Opis nie jest pełnym kluczem do oznaczania i wymaga recenzji grzyboznawcy przed publiczną premierą.


