ATLAS GRZYBÓW
Czarka austriacka
Czarka austriacka jest jednym z czerwonych, miseczkowatych grzybów widocznych pod koniec zimy i wiosną. Owocniki wyrastają na drobnych gałęziach, które mogą być schowane pod liśćmi. Jasna, delikatnie filcowata strona zewnętrzna kontrastuje z czerwonym wnętrzem. Odróżnienie jej od blisko spokrewnionych czarek wymaga cech mikroskopowych, więc samo zdjęcie zazwyczaj nie rozstrzyga oznaczenia.
Pozostaw do obserwacji. Kolor i kształt nie odróżniają pewnie czarki austriackiej od podobnych czarek; potrzebna może być ocena świeżego materiału pod mikroskopem.
Co warto zaobserwować?
Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniższe cechy to wprowadzenie do poznawania gatunku, a nie pełny klucz do oznaczania.
- Wnętrze miseczki intensywnie czerwone, gładkie i połyskujące.
- Zewnętrzna strona biaława lub bladoróżowa, drobno owłosiona.
- Krótki trzonek bywa słabo widoczny; starszy brzeg może falować i pękać.
Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.
Gdzie i kiedy występuje?
Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.
Zajrzyj na mapę grzybów →Podobieństwo bywa mylące
Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.
- Czarka szkarłatna (Sarcoscypha coccinea)
- Sarcoscypha jurana
Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.
Źródła i zakres opracowania
Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów. Opis nie jest pełnym kluczem do oznaczania i wymaga recenzji grzyboznawcy przed publiczną premierą.
