ATLAS GRZYBÓW

Kisielec trzoneczkowy

Exidia glandulosaNiezalecanyPozostałe

Inne nazwy: kisielnica trzoneczkowa · Exidia truncata

Kisielec trzoneczkowy — fotografia gatunku
Fotografia gatunku, nie ocena znalezionego okazu.Fot. Holger Krisp · Abgestutzter Drüsling Exidia glandulosa Exidia truncata.jpg · CC BY 3.0. Rozmiar dopasowany do strony; format WebP.

Kisielec trzoneczkowy tworzy czarne lub brunatnoczarne, galaretowate owocniki przypominające małe miseczki. Do drewna przytwierdza je krótka, zwężona nasada. Nawet w gęstej grupie zwykle da się rozpoznać poszczególne owocniki, choć mogą stykać się brzegami. Podczas suszy kurczą się i stają mniej widoczne, a po deszczu odzyskują galaretowatą konsystencję. Nazwa Exidia glandulosa bywała dawniej używana szerzej; tutaj oznacza gatunek nazywany także Exidia truncata, odrębny od tworzącej rozlane skupienia kisielnicy czarniawej.

Przydatność do spożycia jest niepewna, dlatego atlas jej nie zaleca. Nie utożsamiaj tego gatunku z Exidia nigricans, opisywaną także jako Exidia plana; stare nazewnictwo i sam czarny kolor mogą prowadzić do pomyłek.

Co warto zaobserwować?

Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniżej znajdziesz cechy opisywanego gatunku.

  • Ciemne, miseczkowate lub krążkowate owocniki mają galaretowatą konsystencję, gdy są wilgotne.
  • Górna powierzchnia jest błyszcząca i drobno brodawkowana; dolna bardziej matowa.
  • Przyrośnięcie do drewna jest krótkie i trzonkowate; sąsiednie miseczki zachowują odrębność.

Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.

Gdzie i kiedy występuje?

SiedliskoMartwe gałęzie i konary dębów, rzadziej innych drzew liściastych, w lasach i zadrzewieniach ze starymi drzewami.
Orientacyjny sezonWilgotne okresy przez cały rok, szczególnie jesień – wiosna

Kalendarz występowania

Orientacyjny przebieg roku według opisu sezonu. Pogoda i region mogą przesuwać terminy.

Występowanie lub dobra widoczność owocników zależy od wilgotnej pogody.

  1. Styczeń: Główny okres
  2. Luty: Główny okres
  3. Marzec: Główny okres
  4. Kwiecień: Główny okres
  5. Maj: Główny okres
  6. Czerwiec: Możliwe także
  7. Lipiec: Możliwe także
  8. Sierpień: Możliwe także
  9. Wrzesień: Główny okres
  10. Październik: Główny okres
  11. Listopad: Główny okres
  12. Grudzień: Główny okres

Legenda kalendarza: Główny okres Możliwe także

Miesiące są przybliżeniem pór roku podanych w opisie.

Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.

Zajrzyj na mapę grzybów →

Podobieństwo bywa mylące

Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.

Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.

Źródła i zakres opracowania

Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów.

Wróć do całego atlasu

JESZCZE TROCHĘ LEŚNEJ WIEDZY

Poznaj też te gatunki

Cały atlas