ATLAS GRZYBÓW

Szaroporka odymiona

Bjerkandera fumosaNiejadalnyPozostałe
Szaroporka odymiona — fotografia gatunku
Fotografia gatunku, nie ocena znalezionego okazu.Fot. Jerzy Opioła · Bjerkandera fumosa MS7 (2).jpg · CC BY-SA 4.0. Rozmiar dopasowany do strony; format WebP.

Szaroporka odymiona tworzy stosunkowo grube, jasne półeczki, które mogą zrastać się bokami lub układać jedna nad drugą. Wierzch młodych kapeluszy jest kremowy i aksamitny, później ochrowy lub szarobrązowy. Spód ma drobne, lecz wyraźnie większe niż u szaroporki podpalanej pory. Istotne różnice dotyczą również przekroju: miąższ jest ciemniejszy od warstwy rurek. Ten twardy grzyb uczestniczy w rozkładzie drewna liściastego i powoduje jego białą zgniliznę.

Co warto zaobserwować?

Oglądaj cały owocnik: jego kształt, powierzchnię i otoczenie. Nie wszystkie grzyby mają kapelusz i trzon. Poniżej znajdziesz cechy opisywanego gatunku.

  • Grube, kremowoochrowe kapelusze bez trzonu
  • Białawe do szaroochrowych pory
  • Miąższ ciemniejszy od rurek

Wygląd młodych, starych lub uszkodzonych owocników może być inny niż na zdjęciu. Żadna pojedyncza cecha nie potwierdza przydatności do spożycia.

Gdzie i kiedy występuje?

SiedliskoNa rozkładających się pniach i gałęziach drzew liściastych, zwłaszcza wierzb i topól; w lasach i poza nimi.
Orientacyjny sezonOwocniki można spotykać przez cały rok.

Kalendarz występowania

Orientacyjny przebieg roku według opisu sezonu. Pogoda i region mogą przesuwać terminy.

  1. Styczeń: Główny okres
  2. Luty: Główny okres
  3. Marzec: Główny okres
  4. Kwiecień: Główny okres
  5. Maj: Główny okres
  6. Czerwiec: Główny okres
  7. Lipiec: Główny okres
  8. Sierpień: Główny okres
  9. Wrzesień: Główny okres
  10. Październik: Główny okres
  11. Listopad: Główny okres
  12. Grudzień: Główny okres

Legenda kalendarza: Główny okres

Pora pojawiania się owocników zależy od lokalnej pogody i warunków siedliskowych. Mapa doniesień może pomóc zaplanować spacer, ale nie potwierdza obecności tego gatunku w danym miejscu.

Zajrzyj na mapę grzybów →

Podobieństwo bywa mylące

Podczas nauki warto porównać ten gatunek z poniższymi. To przykładowa lista, nie komplet wszystkich możliwych pomyłek.

Jeśli nie masz pewności, pozostaw grzyba. Wątpliwości dotyczące zebranych okazów wyjaśniaj z grzyboznawcą lub klasyfikatorem, zanim pomyślisz o ich jedzeniu.

Źródła i zakres opracowania

Własne opracowanie edukacyjne na podstawie poniższych źródeł. Nazwy alternatywne pomagają porównywać różne wydania atlasów.

Wróć do całego atlasu

JESZCZE TROCHĘ LEŚNEJ WIEDZY

Poznaj też te gatunki

Cały atlas